Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie uprawnień emerytalnych pracowników taboru kolejowego zatrudnionych w zakładach przemysłowych

   W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. (DzU nr 162, poz. 118) o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych utraciły moc obowiązującą przepisy ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin. Zarówno regulacje dotychczasowe, jak i obecne nie objęły swym zasięgiem pracowników taboru kolejowego zatrudnionych na terenie zakładów produkcyjnych. Zgodnie bowiem z definicją ustawową pracownikiem kolejowym jest osoba pozostająca w stosunku pracy w:    a) jednostkach organizacyjnych przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe,    b) innych jednostkach organizacyjnych, których pracownicy byli objęci dotychczasowymi przepisami o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin.    Wątpliwości budzi jednak fakt pominięcia maszynistów, manewrowych i innych, którzy pracują na terenie zakładów. Wyżej wymienieni pracownicy ze względu na specyfikę zakładu zatrudnieni są w warunkach szkodliwych, co znajduje potwierdzenie w załączonym wykazie stanowisk pracy z dnia 30 stycznia 1998 r.    Z uwagi na warunki pracy pracownicy tej grupy zawodowej korzystają z możliwości wcześniejszego przejścia na emeryturę. Wymagania, jakie są w takiej sytuacji stawiane, dotyczą wieku, który musi wynosić 60 lat (w przypadku mężczyzn) oraz 15-letniego stażu pracy w warunkach szkodliwych. Wobec pracowników taboru kolejowego w Hucie Stalowa Wola SA, jak i w innych zakładach, nie stosuje się jednak przeliczania okresów pracy w taborze kolejowym, tak jak ma to miejsce w przypadku pracowników PKP. Powszechnie wiadomo, iż za każdy rok pracy na kolei uwzględnia się przy obliczaniu podstawy emerytalnej 14 miesięcy. Nie znajduje to jednak zastosowania wobec ˝kolejarzy˝ zakładowych.    Budzi to jednak poważne zastrzeżenia, gdyż praca w zakładzie w charakterze maszynisty lokomotywy pociąga za sobą większe ryzyko i odpowiedzialność ze względu na liczny i wszędzie obecny czynnik ludzki. Ponadto warto zauważyć, iż wymogi, które są stawiane tym pracownikom, niczym nie odbiegają od tych, które obowiązują kolejarzy PKP. Badania, szkolenia czy wreszcie egzaminy, którym zostają poddawani, są analogiczne jak, w przypadku kolegów z taboru osobowego czy towarowego. Pracownicy nasi stosują się do tych samych przepisów ruchu kolejowego. Większość z nich pracowała kiedyś na kolei, skąd trafili np. do Huty Stalowa Wola SA.    Pragnę podkreślić, iż problem ten dotyczy pracowników wielu hut, elektrowni czy innych zakładów. Tym bardziej więc zasługuje na rozpatrzenie. *)    Dlatego zwracam się do pana ministra o wyjaśnienie: Czym kierował się resort, nie przeprowadzając ujednolicenia przepisów dla wszystkich pracowników taborów kolejowych?    Z poważaniem    Poseł Andrzej Gargaś    Stalowa Wola, dnia 16 listopada 1999 r.