Debaty sejmoweIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza w Warszawie

   Szanowny Panie Marszałku! Nawiązując do kolejnego wystąpienia pana posła Marka Markiewicza z dnia 16 stycznia br. w sprawie Wyższej Szkoły Dziennikarskiej w Warszawie, pragnę uzupełnić przekazane pismem z dnia 30 grudnia 2000 r., informacje.    Działalność wym. uczelni regulują przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (DzU nr 65, poz. 365, z późn. zm.). Zgodnie z ustawą (art. 16 ust. 2): ˝Pierwszy statut nadaje uczelni niepaństwowej na okres jednego roku jej założyciel lub, na jego wniosek, minister edukacji narodowej˝. Dalsze regulacje ustawy (art. 18 ust. 1) stanowią, że ˝Statut uczelni niepaństwowej nadaje jej założyciel albo uchwala senat lub inny kolegialny organ uczelni wskazany w statucie˝.    Jak informowałem, w zatwierdzonym w 1995 r. statucie Wyższej Szkoły Dziennikarskiej w Warszawie (pierwszym na okres jednego roku) nie było regulacji upoważniającej jakikolwiek organ kolegialny uczelni do nadania jej statutu. W świetle wyżej powołanego przepisu art. 18 ust. 1 ustawy do nadania statutu uprawniony jest wyłącznie założyciel. Pragnę podkreślić, że przy wydawaniu decyzji o zatwierdzeniu drugiego statutu nie tylko nie została pominięta norma art. 21 ustawy, lecz przeciwnie - została ona w całej rozciągłości uwzględniona. Pozwolę sobie przy tym wyrazić pogląd, że normy art. 21 ustawy nie można rozpatrywać odrębnie, lecz w związku z brzmieniem powołanego art. 18 ust. 1 ustawy, który w sposób jednoznaczny odnosi się do statutu uczelni.    Naruszenia prawa przez poprzednie kierownictwo uczelni nie ograniczały się wyłącznie do prowadzenia nielegalnych filii, gdyż tych naruszeń było znacznie więcej i w mojej odpowiedzi zawarłem informację na ten temat. Powtórzę więc, że już podczas pierwszej kontroli uczelni w 1997 r. stwierdzono m.in. niespełnienie wymogów kadrowych (brak zatrudnienia wymaganej liczby profesorów, doktorów habilitowanych i doktorów do prowadzenia kształcenia na poziomie wyższym), poważne nieprawidłowości w realizacji polityki kadrowej i prowadzeniu dokumentacji kadrowej, skracanie okresu studiów poprzez przyjmowanie na dalsze lata studiów absolwentów szkół średnich, naruszenie przepisów regulujących zasady prowadzenia dokumentacji studenckiej, nieprawidłowe zarządzanie uczelnią (bez udziału organów kolegialnych, przy braku wewnątrzuczelnianych regulacji prawnych, takich jak np. Regulamin wynagradzania, Regulamin pracy itp.), próby bezprawnego uruchomienia nowych kierunków studiów. Zastrzeżenia te potwierdzono także podczas kolejnych kontroli uczelni.    W granicach zakreślonych przez uprawnienia ustawowe urząd podejmował działania zmierzające do przywrócenia w szkole obowiązującego porządku prawnego. Kilkakrotnie wzywano władze uczelni do usunięcia uchybień, nawet pod rygorem podjęcia decyzji nakazującej likwidację szkoły. Ponieważ kierownictwo uczelni nie zaniechało naruszeń prawa, taka decyzja była przygotowana. Do jej wydania nie doszło, gdyż założyciel uczelni zobowiązał się do doprowadzenia działalności szkoły do zgodności z obowiązującym prawem. Zobowiązanie to zostało przyjęte, inaczej bowiem należałoby podjąć wspomnianą decyzję, co godziłoby w dobro studiującej młodzieży i byłoby z pewnością bardzo dla tej młodzieży dotkliwe. Odwołane przez założyciela poprzednie kierownictwo szkoły lekceważyło normy prawne, zaś wywołanie wspomnianego przez pana posła Marka Markiewicza ˝publicznego i gorszącego sporu˝ jest tego kolejnym przykładem.    Ustosunkowując się do pytania sugerującego zbyt odległe w czasie wydanie decyzji w sprawie ˝filii˝, pozwolę sobie odwołać się do konkretnych dat. Wnioski w sprawie udzielenia zezwolenia na utworzenie wydziałów zamiejscowych złożono w ministerstwie w dniu 16 grudnia 1998 r. Ponieważ dokumentacja nie była kompletna, wezwano uczelnię do uzupełnienia materiałów, a bezpośrednio po dostarczeniu nowych dokumentów wnioski przekazano (w lutym 1999 r.) do Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego celem zaopiniowania, stosownie do wymogów ustawy.    Rada Główna zaopiniowała wnioski w dniu 23 marca 2000 r., przy czym w odniesieniu do wszystkich złożonych wniosków opinia Rady Głównej była negatywna - przede wszystkim ze względu na braki kadrowe. Uchwały Rady Głównej w kwietniu 2000 r. przekazano wnioskodawcy.    Wnioskodawca nie skorzystał z przewidzianej Kodeksem postępowania administracyjnego możliwości złożenia zażalenia na uchwały Rady Głównej i zamiast zażalenia wniósł o wydanie decyzji pozytywnej, pomimo negatywnych opinii Rady Głównej. Całość dokumentacji siedmiu wniosków o utworzenie wydziałów zamiejscowych wraz ze stanowiskiem wnioskodawcy została poddana wnikliwej analizie.    Przedstawione przez wnioskodawcę argumenty nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji, w związku z tym 3 sierpnia 2000 r. minister edukacji narodowej wydał decyzje odmawiające zezwolenia na utworzenie wydziałów zamiejscowych. Decyzje te zawierają szczegółowe uzasadnienia. Rozstrzygając sprawę, poza stwierdzeniem nieprzygotowania uczelni do kształcenia w zamiejscowych wydziałach, nie można było pominąć niezgodnego z przepisami ustawowymi, statutem uczelni i zezwoleniem dotychczasowego funkcjonowania Szkoły - rozszerzenie uprawnień byłoby bowiem sankcjonowaniem jej bezprawnego działania. Pragnę dodać, że stanowisko ministra edukacji narodowej było zbieżne ze stanowiskiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego wyrażonym w wyżej cytowanej uchwale, iż nie należy rozszerzać uprawnień szkołom, które w swej działalności dopuszczają się naruszenia prawa.    Pozwolę sobie nadmienić, że równolegle - w 2000 r. - toczyło się postępowanie w sprawie przedłużenia okresu ważności udzielonego na utworzenie uczelni zezwolenia. Okoliczności tej sprawy, zwłaszcza niestabilność sytuacji spowodowanej konfliktem między kierownictwem uczelni a jej założycielem, także musiały być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji dotyczących wydziałów zamiejscowych. Obecnie trwają rozmowy z nowym kierownictwem uczelni mające na celu dostosowanie działalności uczelni do obowiązującego stanu prawnego, w szczególności w zakresie kształcenia poza siedzibą uczelni.    Nawiązując do pytania w kwestii podejmowania inicjatyw mających na celu usprawnienie nadzoru nad uczelniami poprzez zmianę obowiązującego prawa, uprzejmie informuję, że nowelizacja ustawy o szkolnictwie wyższym została uchwalona przez Sejm w dniu 20 lipca 2001 r. Zawarte w niej rozwiązania są zbieżne z prezentowanym przez pana posła stanowiskiem.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Jerzy Zdrada    Warszawa, dnia 2 sierpnia 2001 r.