Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie sytuacji na rynku rolnym

   Szanowny Panie Ministrze! W umowie koalicyjnej pomiędzy AWS i UW znalazły się m.in. następujące sformułowania dotyczące zadań z zakresu rolnictwa:    - Skoncentrowanie działań na wspieraniu przeobrażeń strukturalnych rolnictwa, w tym zwłaszcza zagwarantowaniu rozwoju nowoczesnych, stabilnych gospodarstw rodzinnych;    - Stabilizowanie rynku produktów rolnych w celu zwiększenia dochodów rolników oraz ochrony interesów konsumentów (przeciwdziałanie koniunkturalnym wahaniom cen produktów rolnych poprzez interwencyjne zakupy i sprzedaż oraz system cen minimalnych);    - Poprawa infrastruktury technicznej niezbędnej dla działalności przedsiębiorstw.    Jako główne cele polityki rolnej rządu, przedstawione w Średniookresowej Strategii Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich, przedstawia się ˝poprawę sytuacji dochodowej rolników poprzez: zapewnienie wzrostu opłacalności produkcji w wyniku zwiększenia efektywności i obniżenia kosztów produkcji, stabilizację rynku rolnego, a zwłaszcza zwiększenie możliwości zbytu produktów rolnych na rynkach krajowych i zagranicznych˝.    Pan minister Janiszewski na posiedzeniu Sejmu w dniu 24 kwietnia 1998 r., przedstawiając informację rządu o polityce w zakresie rolnictwa i restrukturyzacji wsi stwierdził: ˝trzeba jasno powiedzieć, że zarówno w warunkach integracji, jak i przy pozostaniu poza Unią Europejską nie ma szans, aby rodzinne gospodarstwo produkujące w sposób tradycyjny, i to, podkreślam, bez względu na jego wielkość, mogło się dostatnio utrzymywać w produkcji rolniczej˝.    Tymczasem rolnicy, którzy postanowili gospodarować zgodnie z duchem powyższych deklaracji, modernizując - dzięki zaciągniętym kredytom - swoje gospodarstwa hodowlane, zamiast spodziewanego wzrostu opłacalności produkcji, stoją w obliczu bankructwa. Nie stać ich ani na spłaty kredytów, ani na dalszą produkcję.    Relacja ceny skupu żywca wieprzowego do cen targowiskowych żyta spadła w październiku 1998 r. poniżej granicy opłacalności chowu (9:1), a rząd proponując spóźniony skup interwencyjny ustala cenę 3,2 zł (po negocjacjach wymuszonych przez rolnicze związki zawodowe) za kilogram żywca dla najlepszych klas E i U, gdy za samego prosiaka i pasze potrzebne do tuczu w przeliczeniu na kilogram żywca trzeba zapłacić 2,7 zł.    W związku z powyższym pytam pana ministra:    Czy 50 gr za kilogram żywca najlepszej klasy mięsnej, bez uwzględnienia w kosztach hodowli amortyzacji budynku, obsługi kredytu, kosztów energii, transportu, zapłaty dla rolnika itp. jest przejawem polityki rządu AWS-UW mającej na celu ˝poprawę sytuacji dochodowej rolników poprzez zapewnienie wzrostu opłacalności produkcji w wyniku zwiększenia efektywności i obniżenia kosztów produkcji˝?    W jaki sposób Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej zamierza pomóc rolnikom w spłatach kredytów zaciągniętych w celu unowocześnienia produkcji wieprzowiny?    Dlatego rząd dopuścił do wzrostu importu wieprzowiny o blisko 70% w roku 1998 w stosunku do roku poprzedniego, skoro równocześnie Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej prognozowało nadwyżkę podaży nad popytem w okresie do końca I półrocza 1999 r. na ok. 100 tys. ton mięsa wieprzowego?    Dlaczego prognoza tak dużej nadwyżki znana panu ministrowi już w październiku 1998 r. nie skutkowała natychmiastowym wprowadzeniem interwencyjnego skupu lub przynajmniej przeznaczeniem na ten cel odpowiednich kwot w budżecie Agencji Rynku Rolnego na rok 1999?    Dlaczego Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej dopuściło do zmniejszenia w tegorocznym budżecie dotacji dla ARR do 67% kwoty ubiegłorocznej, wiedząc jak ciężki będzie to rok dla rynku rolnego, szczególnie jeśli chodzi o rynek wieprzowiny?    Senat na wniosek ministra finansów przesunął 40 mln zł z Agencji Restrukturyzacji i Rozwoju Rolnictwa, przeznaczonych na wspieranie gminnych inwestycji z zakresu infrastruktury wiejskiej, do Agencji Rynku Rolnego z przeznaczeniem na interwencyjny skup żywca.    Panie Ministrze! Czy odebranie 40 mln zł ARiMR nie spowoduje sparaliżowania, a przynajmniej poważnego utrudnienia pracy tej agencji, a tym samym dalszego pogłębiania przepaści cywilizacyjnej, która dzieli nasze rolnictwo od rolnictwa Unii Europejskiej?    Czy decyzja o odebraniu ARiMR 40 mln zł, przeznaczonych na wspieranie gminnych inwestycji z zakresu infrastruktury wiejskiej, nie stoi w jawnej sprzeczności z zobowiązaniami umowy koalicyjnej pomiędzy AWS i UW oraz celami polityki rolnej rządu zawartymi w Średniookresowej Strategii Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich, mówiącymi o ˝poprawie warunków życia na wsi poprzez rozwój infrastruktury społeczno-gospodarczej stanowiącej podstawowy warunek aktywizacji obszarów wiejskich˝?    Poseł Izabella Sierakowska    Lublin, dnia 8 lutego 1999 r.